<img src="//radar.bayan.ir/bb!b!yaali/rb.gif?nos&refx=aHR0cDovL3lhYWxpLmJsb2cuaXIvcG9zdC83OTEvJUQ4JUFBJUQ4JUI1JUQ5JTg4JURCJThDJUQ4JUIxJURCJThDLTIxNC0lRDglQUYlRDklODQlRDglQTctJUQ4JUE4JUQ4JUIzJUQ5JTg4JUQ4JUIyLSVEQSVBOSVEOSU4Ny0lRDglQjMlRDklODglRDglQjItJUQ4JUFBJUQ5JTg4LSVEQSVBOSVEOCVBNyVEOCVCMSVEOSU4NyVEOCVBNy0lRDglQTglREElQTklRDklODYlRDglQUY=" alt="" border="0">

کرونا و شخصیت شناسی


یکی از محسنات شیوع کرونا این بود که آدم های اطرافمون رو خیلی بهتر شناختیم. آدم هایی که تا قبل از این نمی دونستیم چقدر فداکارند یا چقدر بی ملاحظه ان، چقدر ترسوان یا چقدر به رفتارشان مسلط اند، چقدر روح بزرگ و قوی دارن یا چقدر ضعیف و شکننده‌اند.

 

اصولا آدم ها و شخصیتشان در هنگام بحران و چالش شناخته می شوند وگرنه در شرایط عادی که همه خوب و معمولی اند. اما نکته ای که برای من خیلی جالب بود اینکه چه کسانی و چرا از کرونا بیشتر هراس دارند و چه کسانی با خویشتنداری با آن مواجه شده اند.

 

اصولا آدم هایی بیشتر از کرونا هراس و ترس دارند که دلبستگی شان به دنیا و مافیها بیشتر است. دیالوگ یکی از سریال های مشهور بود که می گفت: ترس ناشی از امیده و آدم ناامید هیچ وقت نمی ترسه. نکته همین جاست که آدم های افسرده و کسانی که دلبستگی و امید زیادی به زندگی و آینده خود ندارند دلیل زیادی برای ترسیدن و هراس از مریضی و مرگ هم ندارند.

 

در دوران کرونا می توانید به خوبی آدم های اطرافتان را بشناسید و متوجه شوید چه کسی افسرده است و چه کسی پرامید و آینده نگر.

 

اما فاکتور دیگر تقدیر گرایی و نگاه معنوی و مذهبی به رخدادهای عالم است. انسان هایی که وقایع دنیا را ناشی از قدرت های ماورا الطبیعه می دانند نیز با نگاهی جبری ابتلا به کرونا را خارج از اختیار خود می دانند و کمتر تسلط خود را از دست می دهند و احتمالا احتیاط کمتری هم می کنند. این روزها از این سنخ شخصیت شناسی ها خیلی ذهنم را به خود مشغول کرده است. شما نیز ذهنتان درگیر این تفاوت ها شده یا خیر؟





محمد حسنی سعدی